آورد ، حج بر او واجب است . و اگر ديوانگى او در موسم حج باشد ، حج بر او واجب نيست و لازم نيست سرپرست او قبل يا بعد از مردن او براى او نايب بگيرد . مسئله 14 اگر كسى پس از حصول شرايط وجوب حج و قبل از احرام عمرهء تمتّع ، ديوانه شود ، به نحوى كه نتواند اعمال را به جا آورد ، وجوب حج از او ساقط مىشود . پس اگر سال اول استطاعت او بوده است ، وجوب حج در سال هاى بعد بستگى به جمع شدن شرايط وجوب دارد . ولى اگر حج بر او مستقر بوده است ، يعنى قبلًا و در زمان سلامت ، حج بر او واجب بوده و بدون عذر انجام نداده است ، بايد در همان سال يا سال هاى بعد براى او نايب بگيرند تا حجّ واجب را انجام دهد . مسئله 15 اگر عاقل در حال احرام حج ، ديوانه شود و نتواند اعمال را به جا آورد ، سرپرست او ( ولى او يا رييس كاروان و مانند آن ها ) بايد در اعمالى كه قابل نيابت است مانند ذبح و رمى از او نيابت كند و در مثل طواف او را طواف دهد و در مثل وقوف او را به عرفات و مشعر ببرد و در تقصير او را تقصير نمايد . در اين صورت حجّ وى صحيح است و در صورتى كه در سال هاى بعد عاقل شود ، اعادهء حج لازم نيست .